Wat gebeurd als je niet direct op een roze wolk zweeft

“In Nederland ontwikkelen jaarlijks ruim 23.400 vrouwen een depressie na de bevalling. Dat is 1 op de 8 moeders.” – de rijksoverheid

 

Als we naar deze cijfers kijken is het opvallend dat er nog zo een taboe ligt op een niet zo roze wolk na de bevalling. Als ik zo even ga googelen op “postnatale depressie, depressie na bevalling, sombere gedachten na bevalling, geen roze wolk”. Kom ik niet uit op een bron aan informatie die ik toch we van google verwacht.

 

Daarom dacht ik, dan ga ik het bij ervaringsdeskundige navragen. Ik heb een ervaringen van een aantal moeders mogen ontvangen en deze met tranen in mijn ogen gelezen. Maar wat las ik in deze verschillende verhalen terug? Eenzaamheid, schuldgevoel, verdriet en onmacht. Maar naast deze emoties las ik ook hoop in de verhalen terug en stuk voor stuk goede en lieve moeders.

 

“Ik hoop dat vrouwen gaan leren dat een postnatale depressie niet gek/apart/afwijkend/verkeerd/raar is. Nee, het is niet leuk, maar het overkomt je. Als je de keuze had, had niemand deze keuze gemaakt. Ik ben niet trots op wat is geweest, maar het was een cadeau aan mijzelf om hulp te vragen en aan mijzelf te werken.”Mama van twee kindjes

 

Tussen niet op een roze wolk zitten en een postnatale depressie zit ruimte. De oorzaken en aanleidingen zijn voor ieder verschillend, maar kunnen in grote lijnen onderverdeeld worden in het volgende:

 

  1. Lichamelijke oorzaken. Wanneer er een depressie voorkomt in de familie of wanneer je zelf al eens een depressie hebt doorgemaakt, heb je een verhoogde kans.
  2. Heftige gebeurtenissen in je leven kunnen triggers zijn
  3. Gebeurtenissen rondom de zwangerschap of bevalling
  4. Persoonlijke eigenschappen. Niet goed eigen grenzen kunnen bewaken en moeite met het uiten van gevoelens.
  5. De verwachtingen van het ouderschap ten opzichte van hoe het uitpakt.

 

“Eerste vijf dagen hebben wij op de couveuse afdeling doorgebracht, totdat ons kindje alles zelf mocht. Dit heb ik echt op automatische piloot gedaan.” Mama van een zoontje

 

Depressieve klachten worden tijdens en na de bevalling vaak niet herkend door de omgeving. Voor een groot deel lijken de klachten op verschijnselen van de zwangerschap en de periode na de bevalling. Denk hierbij bijvoorbeeld aan vermoeidheid, verminderde eetlust, slechter slapen en concentratieproblemen. Vaak wordt er door de omgeving geroepen dat dit erbij hoort. Toch is het wijsheid aan de omgeving om toch gehoor te geven aan deze verschijnselen, want ook al “hoort het erbij” het is wel een pittige periode.

 

“Het ge-push van mensen zoals verloskundige, vrienden en zelfs familie. Die roepen dat het allemaal zo leuk was en het slaapgebrek hoorde erbij en het huilen hoorde erbij. Op een gegeven moment ga je dat geloven, zeker als moeder van je eerste kindje”mama Laura

 

 

Wat ik veel teruglas in de verhalen en wat ik zelf ook voelde in de eerste kraamweek, was de druk om blij te zijn met alles en het vooral maar niet te zwaar vinden. Het moedergevoel is soms niet direct aanwezig en weet ook dat dit oké is.

 

“Mijn zwangerschap was heerlijk, bevalling prima, totdat we aan de borstvoeding begonnen. Ze hapte niet goed aan en ik had snel het een heel sterk gevoel dat ze honger kreeg. Helaas was de kraamhulp sterk gefocust op BV en geen flesvoeding. Dus hebben wij heel de week lopen tobben met BV en een kind wat niet langer dan een half uur sliep van de honger. De roze wolk bleef die week wel uit.”Mama

 

De ervaring die je hierboven leest is ook een indicator voor een niet zo een fijne kraamweek. Wanneer je bevalt van jouw eerste kindje, is er een bepaalde mate van onzekerheid en ben je gericht op de professionals voor advies. Wanneer dit in gaat tegen je gevoel, spreek dit dan uit. Dit hoeft niet direct tegen de professional, maar kan ook tegen je partner, familie of vriendin zijn.

 

Wat ik in alle ervaringen lees is dat het schuldgevoel of de angst voor de reacties van de omgeving of de negatieve houding naar zichzelf of geen steun krijgen van de omgeving de triggers zijn om te lang stil te blijven. Hierdoor is gevoel van eenzaamheid nog vele mate groter, en verstrekken de klachten zich. Van vrouw tot vrouw, van moeder tot moeder, spreek je uit! Ik snap het, je stelt je op je alle kwetsbaarst op wanneer dit aan iemand verteld. Maar wanneer je kwetsbaar bent, ben je moedig. Je kiest voor jezelf en voor je kindje, daar kan nooit iets verkeerd aan zijn. Je bent niet alleen, 1 op de 8 moeders ervaren deze klachten. En lees jij dit en is er iemand in jouw omgeving zwanger of bevallen? Wees dan de omgeving die zij nodig heeft.

Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »