Wij zijn dicht vandaag, en de woningmarkt zit op slot.

Eind 2017, als Sophie ruim een half jaar oud is, wordt het tijd voor ons om naar een ander thuis te gaan kijken. Ons appartement in Utrecht Zuilen was perfect voor ons samen. Dicht bij de stad, genoeg ruimte, een stadstuintje en op fietsafstand van werk. 

Nadat Sophie was gearriveerd werd het allemaal wat krapper. De inloopkast werd een babykamer en de eettafel moest tegen de muur zodat de box paste. Dat ging een paar maanden goed, maar onze behoefte aan meer ruimte bleef groeien. Dus de volgende stap was ons appartement verkopen en een groter huis kopen. Alleen was dat in Utrecht (Zuilen) niet te doen. En dat was niet alleen rond die tijd; vandaag de nog staan de kranten nog steeds vol met berichten over een oververhitte woningmarkt. De steden zijn onbetaalbaar, overbieden eerder regel dan uitzondering en een bezichtiging drukker dan een supermarkt voor kerst.

Vooral voor starters was het toen en zeker ook nu eigenlijk niet te doen in een grote stad. Maar waarom is de drang dan zo groot om maar in die drukke steden te blijven wonen? Zeker als starter kun je natuurlijk vrij flexibel zijn. Eventuele (toekomstige) kinderen kunnen overal een leven opbouwen, en dat geldt ook voor jezelf. En goede vrienden blijf je toch wel zien, anders zat het blijkbaar toch al niet goed. Is werk dan een reden om ergens te blijven wonen? Ook daarvoor geldt weer dat voor starters genoeg mogelijkheden zijn. Misschien heb je nu een leuke baan in Utrecht maar komt er over een tijdje een perfecte vacature in Rotterdam. Was het dat dan waard om in Utrecht te blijven wonen en genoegen te nemen met een huis waar je je eigenlijk helemaal niet prettig in voelt? Bovendien worden bedrijven steeds flexibeler, wint het thuiswerken meer en meer terrein en wordt aanwezigheid ook niet altijd meer verwacht tussen bepaalde tijdstippen. 

En je kunt natuurlijk altijd in belemmeringen blijven denken; Ja maar ik werk in de bouw/zorg/onderwijs en ik kan niet thuiswerken en wordt wel altijd verwacht tussen bepaalde tijdstippen. Dat is natuurlijk zo, maar je denkt toch niet dat er geen zorgcentra/scholen/bouwterreinen zijn buiten de steden?

Voor ons waren er ook genoeg belemmeringen om weg te gaan uit Utrecht, maar wij hebben de stap genomen en hebben nooit spijt van gehad van ons verhuizing naar Schoonhoven. Onze kinderen groeien op in een rustige, groene omgeving, hebben nog steeds de keuze uit een stuk of 5 basisscholen, en hebben alle ruimte om op te groeien. Daarnaast heeft het ons eigenlijk alleen maar kansen gebracht. In Utrecht hadden wij bijvoorbeeld nooit Olifantje in het bos kunnen beginnen.

Zijn er dan geen nadelen? Ja, natuurlijk wel, niks is perfect. Zo is er minder aanbod qua bijvoorbeeld sportscholen. Elfri kickbokste graag in Utrecht, dat hebben we bijvoorbeeld nog niet gevonden in Schoonhoven. En het aanbod van horeca is (met Utrecht in ons achterhoofd) vrij beperkt. Maar wellicht dat iemand die dit leest denkt; Nou, een kindvriendelijke koffiebar in Schoonhoven lijkt me wel iets! Kijk dan bijvoorbeeld eens op een vliegende start of ondernemen in schoonhoven. En dan kun je gelijk hier gaan wonen (100m2 voor €229.000, waar vind je dat nog?)

Natuurlijk begrijp ik dat niet iedereen zomaar weg kan uit een woonplaats, sommige bindingen zijn nou eenmaal niet los te laten. Maar mocht jij in een dergelijke situatie zitten: ga eens na wat jij echt belangrijk vindt en waar jij concessies in zou kunnen doen. Wellicht brengt het jou heel iets anders dan je had verwacht, maar ook iets dat je nooit meer anders zou willen. 

Jim

Recente artikelen