Wat zijn ze lief als ze slapen

Ik durf te zeggen dat iedere ouder zijn of haar kind(eren) weleens achter het behang kan plakken. Want wat kunnen ze het bloed onder je nagels vandaan halen. En dat gebeurt op verschillende manieren: Als ze heel klein zijn begint het al met: Waarom huil je nóu weer? Waarom drink je niet gewoon? Kan je echt niet 10 minuten jezelf vermaken? Slaap nou eens!!!!  En wat je dan vaak denkt is: (althans ik dan) als ze straks wat ouder zijn, dan heb je dat niet meer. 

Maar helaas, het bloed onder je nagels vandaag halen stopt niet bij de overgang van baby naar dreumes. Sterker nog, het lijkt wel erger te worden. En niet zozeer omdat het dan vaker gebeurt, want dat valt wel mee. Maar als ze ouder worden, lijkt het wel alsof ze het bewust doen. Als je een baby hebt die niet wil drinken kun je nog relativeren en denken dat een baby ook maar z’n best doet en nog geen idee heeft hoe het allemaal werkt. 

Maar als een peuter je heel indringend aankijkt en dan haar bord met spaghetti tegen de witte muur ‘frisbeet’ (is dat ook gewoon stam+t?) is dat lastig. Dan heb ik niet het idee dat de peuter in kwestie ‘even niet weet hoe het werkt’. Nee dan is het minimensje heel bewust grenzen aan het opzoeken en overtreden en vind ik het mijn taak als ouder om daar gelijk duidelijk over te zijn. Ook al is het natuurlijk heel normaal dat een peuter grenzen opzoekt en deze grenzen ook nodig heeft.

En dat duidelijk zijn kun je natuurlijk op veel verschillende manieren doen. Wij hebben daar in de opvoeding een aantal gradaties in; Als ze iets doen wat niet mag maar het is nou ook weer niet zo erg dan is het bij ons in principe de bedoeling dat er sorry wordt gezegd, een kusje wordt gegeven en dan gaan we weer door. Als het wat erger is dan is het even toespreken (terwijl je op dezelfde hoogte zit) en uitleggen waarom iets echt niet mag. Mocht het nou echt heel erg zijn, en dat is vooral iemand anders pijn doen of herhaaldelijk echt niet luisteren, dan is zo’n beetje de ‘zwaarste’  maatregel even in de hoek staan of op de gang. En dan breekt misschien jouw moeder/vaderhart, het is wel effectief. Gelukkig komt het niet vaak zover. En ik zeg trouwens niet dat dit de juiste manier is, maar het is de manier hoe wij het doen en waarvan wij het idee hebben dat dit het beste werkt.

Hoewel het nu lijkt dat je vooral aan het politieagenten bent met kleine kids, is dat natuurlijk niet zo. Het merendeel van de tijd wordt er lief samen gespeeld en gaat het er prima aan toe. En ja af en toe kijk ik een beetje uit naar het moment dat ze lekker gaan slapen. Maar meer dan eens mis ik ze dan ook weer gelijk…

Recente artikelen