Wat vertel ik mijn kinderen over corona.

Wij spreken ons niet graag uit over corona, de maatregelen en of wij nou “voor of tegen” zijn. Er is geen voor of tegen vanuit ons perspectief. Het virus is er nou eenmaal en we dienen daar met zijn allen op een positieve manier mee om te gaan.

Zijn wij nu al een half jaar positief en raakt ons niets? Nee, we hebben onze winkel moeten sluiten en we hebben onze bruiloft moeten annuleren. Je kan nou niet zeggen dat wij hier geen last van hebben en alleen maar positief zijn. Echter hebben wij altijd gedacht, waar iets tegenzit liggen ook weer kanssen.

Wanneer ik nies, hoest of zeg dat ik een beetje moe ben, vraagt onze dochter of ik corona heb. Ze vraagt of we ergens wel naar binnen mogen of ze vraagt welke voorbijganger er nu echt ziek is. Ze is 3,5 jaar en vierde haar derde verjaardag in quarantaine. Vanaf de leeftijd dat zij herinneringen gaat maken is corona voelbaar in ons dagelijks leven.

Het was dus van belang dat Jim en ik even goed gingen praten, over hoe wij dit wilde uitleggen aan onze kinderen. Maar hoe leg je iets uit, waar je zelf vrij weinig vanaf weet? We realiseerde ons dat wij er ontzettend veel mee bezig waren en dat onze dochter dit gedrag spiegelde. We besloten een aantal dingen. Ik zal de tips met jullie delen, wellicht heb je er iets aan. Past dit niet bij jou, dan is dat uiteraard helemaal prima.

Hoe ga ik met corona om en hoe vertel ik dit aan mijn kinderen

  1. Ik beantwoord al haar vragen over corona. Dat doen we in Jip en Janneke taal, maar we beantwoorden haar vragen wel. Ze kwam namelijk met de vraag “Waarom is er corona?”. We legde uit dat iemand in China iets had gegeten wat hij niet mocht eten, daar zat corona in en toen werd hij ziek. Die persoon moest niezen, dat kwam op iemand anders en zo werden er heel veel mensen ziek.
  2. Van het mondkapje opzetten maak ik een spelletje. Ik trek het uit mijn tas of jas en zeg, “Oké meiden, let op!” Ze roepen dan heel hard mondkapje! En mijn roze mondkapje met een big smile heb ik dan op. Ik dacht ik kan maar beter voor een leuk gezellig mondkapje gaan, is voor mij en de kindjes wel zo leuk.
  3. Het nieuws lezen of kijken wij bijna niet meer. Het brengt of levert ons helemaal niets, als wij dit op dagelijkse basis intensief volgen. De kinderen merken dit overdag ook aan ons en dit is voor niemand fijn.
  4. Wanneer er maatregelen op worden gelegd, proberen wij zoveel mogelijk het “normale” leven door te laten gaan. Hetzelfde ritme en de zelfde gezichten.
  5. Dat brengt mij bij het volgde punt, sociale contacten. We houden nog steeds contact met de mensen om ons heen. Uiteraard wel met gezond verstand. We vinden het belangrijk dat de band die zij hebben met de mensen om ons heen, wel blijft.
  6. We worden creatief in uitjes en zorgen dat wanneer wij ergens naar toe gaan, zo min mogelijk met de beperkingen worden geconfronteerd.

Het mooie is wel om naar de kinderen te blijven kijken, hoe zij met deze situatie omgaan. Ze zijn nog steeds heel vriendelijk naar andere mensen, ook al ontwijkt iedereen elkaar op straat. Ze vinden he fantastisch om buiten rond te rennen en een broodje in het zand te eten. Ze vinden het ontzettend fijn dat papa en mama allebei elke dag thuis zijn. Ik denk dat wij nog veel van ze kunnen leren.

Om vervelende situaties te voorkomen willen wij nogmaals benadrukken dat dit is, hoe wij het het zien. Dit is niet wat wij vinden dat iedereen moet doen. We delen bewust hier niet veel over op sociale media, omdat wij er ook niet teveel mee bezig willen zijn. Dit betekend niet dat het ons niet raakt, we kiezen er alleen voor om dit niet te laten overheersen.

Liefs, de papa en de mama!

Recente artikelen