Trots zijn, mag dat eigenlijk wel?

  • Geplaatst op
  • Door de Papa
  • 0
Trots zijn, mag dat eigenlijk wel?

Ik ben redelijk vaak trots. Trots op mezelf, op Elfri, op de kinderen of op ons samen. Alleen benoem ik dat eigenlijk nooit. Althans, niet als het over mijzelf gaat.

En als ik trots ben op Elfri of de meisjes dan zeg ik dat vaak tegen hen. Niet zozeer tegen anderen. En dat is eigenlijk gek. Als er op een willekeurig moment aan mij gevraagd zou worden; “Jim, waar ben jij trots op?”,  dan zal ik vaak iets antwoorden dat over Elfri of de kinderen gaat.

 

Zou het niet beter zijn om vaker te benoemen dat je trots bent op jezelf? Ik vermoed dat je er dan ook veel meer van kan genieten. Dat als je een doel behaald hebt er hierdoor ook langer bij stil kan blijven staan, en minder snel jezelf een nog hoger doel oplegt. Maar waarom vinden we het zo moeilijk om te benoemen dat je trots op jezelf bent? De reden voor mij is dat het te snel voelt alsof je aan het opscheppen bent, als een egotripperij. Terwijl ik eigenlijk ook wel weet dat dit een belemmerende overtuiging is; Ik denk niet dat mijn dierbaren mij zo zouden omschrijven. 

 

Vier weken geleden schreef ik in een blog (LINK) over onze manier van terugkijken op een jaar, met daarbij de persoonlijke doelen die wij onszelf stellen. Ik merk dat het ontzettend leuk en waardevol is om stil te zijn bij doelen die je hebt behaald. Om hier trots op te zijn. En deze trots wil ik, ondanks mijn belemmerende overtuiging, toch graag delen. 

 

Ik ben trots op mezelf. En dat om heel veel redenen. Dus daarom wil ik, in willekeurige volgorde, aan jullie vertellen waarom ik trots ben.

 

Ik ben trots omdat ik een goede vader ben. Ik heb geleerd dat er een verschil is tussen thuis zijn bij de kinderen, en thuis zijn mét de kinderen. Dus als ik bij de meisjes ben, dan ben ik er ook echt. Dan speel ik met ze, lees boekjes met ze, stoei met ze, dans met ze. Als ik streng of boos moet zijn dan ben ik dat, maar ze weten ook dat ze dan snel weer een knuffel krijgen. Ik ben ook trots op onze verhuizing van Utrecht naar Schoonhoven. Dit was een flinke stap, maar het heeft ons alleen maar positieve veranderingen gebracht. Ik ben trots op Olifantje in het bos, want geloof me, het is geen makkelijke weg geweest om vanuit niets een winkel + webshop te beginnen. Ik ben trots op ons omdat we een van de koppelbloggers zijn van het Kids en Kurken blogteam, waar we vanaf dit jaar iedere maand samen een blog voor mogen schrijven. Ik ben trots op mijn andere bedrijf, Verstendig, omdat ik een jaar geleden nog geen (officiële) klanten had en deze maand mijn eerste jaarrekeningen heb mogen maken en daarmee de eerste klanten heel tevreden heb kunnen maken. Bovendien heb ik met Verstendig mijn eerste langdurige klus als freelancer te pakken, waarmee ik deze week ga starten. En als laatste ben ik trots dat ik in mei met mijn prachtige verloofde ga trouwen :) 

 

Ik daag je uit om ook eens te benoemen tegen iemand of op social media waarom je trots bent op jezelf. Geloof me, je wordt er gelukkig van!

 

Jim

 

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »