Mijn geduld was op…

Wanneer vrienden of collega’s gedrag zouden vertonen dat jouw kinderen soms vertonen, zou iedereen begrijpen dat jouw geduld soms opraakt. Dat je in sommige vallen zelfs zegt; nee nu ben je te vaak over mijn grenzen gegaan, nu is het klaar. Bij je kinderen doe en wil je dat niet. 

Daarom sta je daar al vanaf de geboorte drie keer midden in de nacht te hupsen, te zingen, te sussen, te… wat niet eigenlijk. Alles om jouw kindje in zijn of haar behoeften te voorzien. Je staat als een gek in de keuken om de groenten op zo een creative manier te verwerken, zodat jouw peuter die drie happen groente binnen krijgt. Je trekt alles uit de kast om jouw verdrietige kleuter, die zijn eerste schooldag heeft, te troosten en op te vrolijken. School is echt niet eng lieverd, het is heel leuk en als je uit school komt krijg je bakje chips! Terwijl jouw moederhart breekt zie je toch een klein lachje verschijnen. Jouw zoon of dochter die zijn of haar eerste liefde heeft uitgesproken en die onbeantwoord is gebleven overlaad je met knuffels en kusjes. De tienertijd waarin ze zo groot lijken, maar nog zo jong zijn. Waarin hun problemen voor hen zo groot lijken en waarin jij er voor ze moet, kan en wil zijn. De dag dat ze uitvliegen, hun eerste belastingaangifte mogen doen. Geen probleem lieverd, daar gaan we samen voor zitten en ik leg het je met alle liefde uit. Ook na 20 keer, maar dan wilt mama wel een wijntje. Wanneer ze ook papa of mama worden. “Ja lieverd ik heb jou ook nachten lang in slaap gehupst, gezongen en gesust, en dat was zwaar. Maar wat zou ik graag nog 1 nacht terug willen gaan en weten wat ik nu weet. Zal ik vandaag even een paar uur oppassen? Kan jij even slapen.” 

Alles doe je voor jouw kroost. Je doet het zelfs met liefde. Je krijgt er immers zoveel voor terug, zoals slapeloze nachten. Grapje, nou je krijgt wel slapeloze nachten, maar dat was niet mijn punt. Je krijgt er echt heel veel voor terug. Weet je nog dat moment dat je het echt even niet meer wist? Voelde jij toen niet je hart helemaal overlopen van liefde toen je toch dat koppie tegen je borstkast in slaap voelde vallen? Gaf jij jezelf niet een high five toen jouw peuter zonder te moren een hap  groente nam? Kon je wel huilen van opluchting toen jouw kleuter vrolijk de school uit kwam gerend en een super dag had gehad? Moest jij niet stiekem glimlachen van geluk toen jouw tiener eindelijk zijn hart bij jouw uitstortte? Kwam jij niet direct aangerend, omdat jouw dochter je heeft gevraagd om te helpen bij de belastingaangifte? 

Ze zullen ons altijd nodig hebben, in hun eigen fase op hun eigen manier. Ze zullen niet altijd doen zoals jij dat wil. Ze zijn een persoon, een eigen ik met een eigen wil. Verlies je dan soms je geduld? Maak je dan soms een fout? Absoluut, ik heb nog geen ouder ontmoet die zich hier niet in herkent. Je doet alles met liefde en soms net iets te veel ten koste van jezelf. Wees lief voor jezelf en blokkeer je agenda eens in de zoveel tijd helemaal voor jou. Neem een middag vrij, loop door de stad, ga lezen en zoals marktplaats zou zeggen: wat je ook doet ga ervoor. Want tijd, liefde en aandacht voor jou als persoon, maakt dat jij de volgende uitdagende situatie 10x beter aankan. Beloofd.

Nu ga ik naar boven om naast haar in bed te kruipen en om haar 100 kusjes te geven. 

Recente artikelen