Mama versus Papa

Vaders zijn steeds meer betrokken bij de opvoeding en de verzorging van het kind, maar betekent dit dat er dan geen verschillen meer zijn tussen vader en moeder? Naar mening en perspectief? Zeker wel, komt’ie 😉

1 “Waar ligt dat dan?”

Zonder te kijken vis jij als moeder een luier, doekjes, een zakje en de billencrème uit de luiertas. Jij weet waar de lievelingsbeker van kindlief staat en jij vindt zonder enige moeite het super kleine barbieschoentje waar je dochter om staat te gillen.

Maar dan komt papa…. “Waar zijn de luiers?” Precies op de plek waar ze al sinds de kraamweek liggen, boven op de commode naast je rechterhand. Wanneer ik de man vraag om de luiertas in te pakken zie ik het de paniek in de ogen en het zweet op de rug binnen 3 seconden ontstaan. Hij weet in alle oprechtheid niet waar alles ligt. Komt het, omdat ze dit non informatie vinden en dit daarom niet opslaan?

2 “Wat wil ze nou?!”

Met enige regelmaat zie ik mijn man door de kamer heen rennen terwijl mijn dreumes huilend op grond zit. De man houdt van alles in de lucht om te kijken of dat is wat ze wil. Na 10 stukken speelgoed aangeboden te hebben, een banaan voor te hebben gehouden en kiekeboe te hebben gespeeld, hoor ik de volgende zin; “WAT WIL ZE NOU?!”

Kijk, ik sprak de taal van onze dochters ook niet direct. Met enige regelmaat heb ik met de dochters meegehuild omdat ik ze ook niet begreep. Maar met schade en schande hebben wij zo onze taal met elkaar ontwikkeld. De meiden begrijpen mij, ik begrijp hen. Zijn hun verzoeken altijd redelijk? Vaak niet, maar ik begrijp ze wel vaak.

3 “Nee, dat heb ik niet bij”

Wanneer de man vertrekt met onze kindjes om er lekker op uit te gaan, kan ik dat alleen maar toejuichen. Ga gezellig met elkaar naar buiten, dit doet hij dan ook regelmatig. Maar wanneer komt het punt dat wanneer hij de deur uitgaat hij ook alles bij heeft? Zoals een luier, doekjes en omkoop snacks. Heb je alles bij? Ja, portemonnee, sleutels en telefoon. Top, wat dacht je van een luier? Nee, dat heb ik niet bij. Wel een goed idee! Waar liggen die? En dat brengt mij weer bij punt 1…

4 “PAS OP!”

Deze kreet staat bij mij wel in de top 10 van zinnen die ik dagelijks roep. Als moeder ben ik gezegend/vervloekt met het inzicht van alle mogelijke gevaren. Het is niet dat ik deze per se in WIL zien, maar je ziet ze. Je ziet hoe het springen op de bank afloopt met een tand door de lip en huilend kind. Waar ik dat dus allemaal zie gebeuren zie ik Jim lachend meespringen op de bank.

5 Klein kind

Terugkomend op punt 4. Jim is soms net een klein kind en dat bedoel ik dan in de allerleukste zin van het woord! Hij speelt met de kinderen, hij stoeit met ze. Hij rent nog eerder indoor speeltuin in, dan onze kinderen. Hij voetbalt gerust met ze in de woonkamer, bouwt een mega bokken toren en racet met de speelautootjes over het speelkleed. Ik heb daar mega bewondering voor! Ik speel wel met mij kinderen mee, maar ik vind het spelen niet per definitie leuk.

Er zijn dus daadwerkelijk verschillen tussen vaders en moeders en vast ook zeer veel overeenkomsten. In ons geval vullen wij elkaar op ouderschap niveau vaak aan. Ik knuffel, ik zorg, ik praat, ik zie, ik laat ze voelen wat liefde is. Hij speelt, lacht, bouwt aan hun zelfvertrouwen en zorgt voor veiligheid.

Ik vind Jim de meest fantastische, lieve, betrokken, grappige, leuke vader die er is voor onze meisjes. Maar ik denk dat ik samen met Sophie en Lotte nog vaak ga grinniken om hun papa’s gekke fratsen.

Recente artikelen