Het cornavirus

Op 7 januari 2020 werd het bekend. Een onbekend virus heerste in China en de eerste kennismaking met het virus was gemaakt. Het begon allemaal op een markt in Wuhan, waar niet heel nauw werd omgegaan met de hygiëne. Zoals elk virus doet, verspreidt het als een olievlek over de wereld. Hoe hard landen, steden, provincies, gemeentes hun best doen, het virus verspreidt. Het bereikte ook Nederland, Brabant om precies te zijn. Toen popte er hier en daar een melding van het virus op. Nog niets om schrik te hebben, we hebben het immers over aantallen. Tot de persconferentie van Rutte, ze zijn de controle kwijt. Er is geen zicht meer op het aantal gevallen. Shit…

Ben ik bang om ziek te worden? Het ziek worden zelf vind ik in mijn staat van gezondheid geen probleem. Maak ik mij zorgen om Lotte? Eigenlijk een beetje wel. Haar weerstand is niet optimaal en dit virus is nog zo onbekend en ook onbekend bij kinderen. Toch maar even het WKZ bellen. “De wachtrij betreft langer dan u van ons gewend bent.” Oké, ik ben niet de enige die zich zorgen maakt.

Gezondheid is het allerbelangrijkste. Dat realiseer je het meest, wanneer het niet altijd van zelf sprekend is geweest. Maar naast gezondheid ben ik mij van nog een feit zeer bewust, de economie. Als startende ondernemers is dit slecht nieuws. Rutte zei dat de Nederlandse economie fit is. Er wordt zelfs gesproken van een buffer van 90 miljard om de economie op te vangen. Dat is fantastisch, en dat meen ik ook. Hierbij moeten we denken in het groter belang. Aan de andere kant vraag ik mij af, zorgt die 90 miljard ervoor dat er nog mensen onze winkel binnenlopen?

We leven op dit moment in een periode waarin er veel onzekerheid is, en waar met de dag geleefd wordt. Morgen kan immers weer anders zijn. Wanneer kunnen mijn kinderen weer naar school? Mag ik bij mijn (groot)ouders langs? Kan ik nog mijn boodschappen halen? In een periode van onzekerheid zijn er vragen, vragen die op dit moment niet beantwoord kunnen worden. In een periode van onzekerheid gaat de mens terug naar oer gedrag en verdwijnt het sociale maatschappelijke menselijke gedrag. Er wordt gehamsterd in supermarkten als of er morgen een hongersnood uitbreekt. Beurzen worden platgelegd om aandeelhouders even de tijd te geven om bij zinnen te komen.

Ik denk dat we in deze crisis, hoe ironisch ook, de metafoor van het vliegtuig moeten volgen. In het vliegtuig zet je eerst je eigen zuurstofmasker op en dan die van een ander. Betekend dit dat jij moet gaan hamsteren, gewoon met een snotneus moet gaan werken? Nee, dit betekent dat je moet nadenken over je beslissingen en deze wel overwogen moet nemen. Bewaar de rust. Ga jij gekke sprongen maken, maakt een ander die ook. Een actie heeft een reactie. Gaan wij met zijn allen als een oer mens in een beschaafde maatschappij rondrennen heeft dit grote gevolgen. Op dit moment kunnen wij het beste kijken naar onze overheid en de deskundigen. Zij zijn onze stewardessen, in het begin glimlachte zij nog bij wat turbulentie. Nu hebben zij toch gevraagd om goed de riemen vast te doen en is de glimlach iets minder breed. Echter glimlachen ze nog en kunnen ze ons passagiers nog steeds geruststellen.

Laten wij als passagiers de adviezen goed tot ons nemen. Blijf thuis wanneer je klachten hebt en help een ander indien mogelijk. Jij hebt wellicht niet veel last van een virus, maar de zwakkere onder ons wel. Hierdoor komt er een immense druk op de zorg te liggen. Het mag en moet namelijk niet zo zijn, dat er straks zieke mensen staan maar dat hen een bed geweigerd wordt. 

Recente artikelen