De wereld waar jij in opgroeit

Wanneer mijn autoraampje open moest dan draaide ik die naar beneden, wanneer jouw autoraampje open gaat,  dan gaat deze met dezelfde continue snelheid naar beneden. Wanneer ik een vriendinnetje wilde bellen, sloeg ik gouden gids open en draaide het nummer hopend dat niet een van de ouders zou opnemen. Iedereen is beschikbaar door de ogen van mijn dochters, je kan immers met je telefoon iedereen bereiken.  Wanneer ik een liedje van de radio wilde opslaan, moest ik met mijn vingers op record en play zitten. Mijn dochters klikken op het hartje op mijn telefoon en hun favoriete k3 nummer staat in hun lijst. 

Ik ben opgeroeid in de tijd dat een tv in elke kamer niet gewoon was, een computer iets bijzonder was en niet voor iedereen. Cassettebandjes en videobanden spoelde je terug en bij de videotheek kon je een film huren. Niet met een klik op de knop een videotheek tot je beschikking. Nee, ik ga hier niet vertellen hoe in mijn jeugd alles beter was. Ik ga niet klagen over de schermtijd van nu. Ik ga hier vertellen hoe ik toen en nu graag zou willen combineren. 

Toen groeide je op in de dorp of stad waar je was geboren, je vrienden kwamen uit die omgeving en je ging wel eens op vakantie. Nu, is de plek waar je geboren bent niet per definitie de plek waar jij je thuis voelt. De wereld is zoveel groter geworden, of eigenlijk kleiner, maar jouw wereld is zoveel groter geworden. Vrienden over de hele wereld, met een klik op de knop op Instagram zit je op Bali en je kan videobellen waar je ook bent en met wie dan ook. Ik wil onze dochters een vaste plek geven, dit is je huis en dit is je thuis. Hier kan je vertrouwd opgroeien en op jouw moment uitvliegen. Daarnaast ga ik wel er met ze op uit, en dat hoeft niet direct een verre reis te zijn. De meisjes gaan regelmatig mee naar Utrecht of Rotterdam, we gaan daar lekker lunchen en bekijken hoe het hier een stuk sneller gaat dan thuis. Ook daar zie ik ze genieten, ook daar wil ik met ze herinneringen maken. De grote stad was in mijn jeugd te vergelijken met nu naar New York gaan. Ik wil dat de meiden straks samen de bus uit kunnen stappen met hun rugtas en kunnen genieten van de drukte van de stad. Een mooie combinatie van een veilig en vertrouwd huis, maar met het zelfvertrouwen en kennis om te durven gaan en staan waar ze willen. Hun wereld vergroten, door de mogelijkheden van nu die de wereld toegankelijker maken. 

Vroeger leerde je een vak en dat oefende je de rest van je leven uit. Wij mogen met alle kansen van de wereld de creativiteit op zijn beloop laten en er ons beroep van maken. Hoe gaaf is dat? Heb jij een idee of een talent, dan kan je dit nu op een laagdrempelige manier met de wereld delen. Waar je vroeger moest hopen op een scout bij een voetbalveld, kan de scout jouw nu scouten vanaf een Youtube video. 

Hoe fantastisch die nieuwe mogelijkheden zijn en die digitale wereld. Er zijn wel veel prikkels waar we op een dag aan blootgesteld worden. Dit betekend dat het onze taak is om onze kinderen te leren, dat je soms ook rust moet houden voor jezelf. Dat je lekker buiten moet gaan spelen en met grasvlekken op je broek thuis moet komen. Dat een goed boek net zo spannend kan zijn als een film. Een attractiepark is heel gaaf, maar een dagje ploeteren in het zand of rond rennen in het bos kan net zoveel plezier met zich meebrengen.

Ik denk dat we in deze tijd waarin onze kinderen opgroeien, het nieuwe moeten omarmen en het oude in ons hart moeten sluiten. Wij weten nog hoe het was toen wij opgroeide, laten we dat meegeven aan de nieuwe generatie. Zo kunnen zij het later weer doorgeven een hun generatie samen met alle nieuwe ontwikkelingen van die tijd.

Liefs,

de Mama

Recente artikelen